Cerkak – Lelakon Uripe Pri

Spread the love

 

download

Cerkak Anggitan: Impian Nopitasari

Kamomot ana ing: Jagad Jawa Solopos 9 Januari 2014

Katuturake dening: Endah Fitriana

 

Pri lagi wae mulih saka nyambutgawe.Awake krasa kesel banget. Nyambut gawe minangka kuli angkut pancen nggawe awak remuk, nanging asile ora mingsra. Tekan omah pengin disuguhi eseme bojone, sokur-sokur dicepaki wedang lan dipijeti. Ora ketang mung iku nanging wis bisa marai awak marem. Nanging bab kaya ngono sasat ora nate dialami Pri.

Aja kok dipijeti, disuguhi ulat padhang bojone wae ora tau. Anane mung nesu-nesu wae.

“Ora ana dhuwit nggo tuku kopi, nggo nempur beras wae megap-megap. Rega kabeh mundhak, anak sansaya gedhe, mbutuhke wragad. Duwe bojo ora bisa dijagakke pametune,” Lastri, ya bojone Pri, ngomong karepe dhewe.

“Wong ki mbok aja nesu-nesu wae ta.Apa aku iki ora tau golek pangan?Tak rewangi dadi buruh angkut, kesel-kesel tekan omah isih wae mbok semprot, olehmu kebangeten kuwi lho, Las,” Pri kebrongot atine, dhasare hawane ya kesel dadi kudu nesu.

“Buruh angkut ki asile sepira? Yen aku ora ngewangi dadi buruh umbah-umbah paling ya kendhil wis nggoling. Mbok kana lunga golek dhuwit sing luwih gedhe. Wong lanang kok ora trengginas blas,” omongane Lastri sansaya sengak.

“Mbok kira gampang apa urip ning paran? Durung mesthi bisa entuk dhuwit gedhe.Apa isih kurang olehku nyambut gawe sasuwene iki? Lak ya ora nganti ora mangan ta? Kowe ki dadi wong ora tau nrima,” Pri emoh kalah.

“Ya wis, nek ngono aku sing lunga wae yen sampeyan ora gelem,” panantange Lastri.

“Sak karepmu,” pembengoke Pri karo metu saka omah. Luwih penak cangkruk nang wedangan tinimbang diamuk bojo wae.

***

Satekane ing warung wedangan, Pri diece wong-wong sing padha cangkruk ing kono.

“Ngapa Pri? Diamuk mbok wedok maneh?” aloke Saptono karo mangan sate keyong.

“Mesakke men uripmu, Pri.Wong lanang kok korban KDRT,” imbuhe Darmo, bakul wedangan. Dheweke wis jeleh krungu thang-theng-thang-theng krompyang, Lastri mbalangake apa wae kang dicekel.

“Kandhani kok Lik, aku ki pancen korban KDRT, ning ora ana sing percaya, mergane korban KDRT biyasane wong wadon,” Pri nguntabake uneg-unege marang kanca-kancane.

Ing wedangan, Pri bisa nglalekake lelakone raketang sedhela. Jan-jane ya luwih seneng ngudarasa karo bojone dhewe sambi ngombe wedang ing omah, ning kuwi tangeh lamun. 

Piye maneh, kahanan ora sarujuk karo kekarepan. Pri ngerti ora apik ngumbar wewadi bale somahe, nanging dheweke bingung arep crita karo sapa. Tinimbang sumpeg, aluwung ngomong ngalor ngidul sambi gegojegan. 

Tur ya wis akeh sing weruh yen anggone omah-omah wis ora sehat maneh. Saben padu, Lastri mbengoke sora banget, kathik karo nguncalke barang-barang sakarepe dhewe.Kepriye tanggane ora krungu? Pri mung bisa nyoba sabar, amarga mbiyen le omah-omah karo Lastri ya pilihane dhewe, ora merga dipaksa dening wong tuwa. 

Lastri, kembang desa kang lugu lan alus bebudhene saiki kok malik grembyang. Pancen cupete kahanan ekonomi bisa ndadekake wong kalap. “Ah, apa aku ki salah pilih,” batine Pri.

***

“Kang, aku titip Abed, aku lunga menyang Hong Kong sasi ngarep,” kadhane Lastri.

Pri njomblak, kaya krungu bledheg ing wayah awan. Ora ngiro sing wadon bakal nekad kaya ngono. Wing-wingi dheweke amung nggetak. Kok ya gawe keputusan sakarepe dhewe, ora njaluk tetimbangan dheweke minangka kepala rumah tangga.

“Apa? Kowe ngomong apa, Las?” 

“Aku arep lunga dadi TKW [tenaga kerja wanita]. Mbak Ri, anake budhe, nawani aku nyambut gawe ning kana. Kabeh wis diurusi dhekne, aku mung kari mangkat,” jlentrehe Lastri, entheng banget.

“Kowe nindakake kuwi sesidheman ngono? Ora njaluk tetimbanganku dhisik? Aku ki apa ra mbok anggep maneh? Aku iki bojomu, kepala rumah tangga,” Pri kecandhak atine, rumangsa ora dianggep maneh.

“Yen aku ngomong karo njenengan mesti ora bakal mbok setujoni, Kang. Aku ora betah urip Senen-kemis kaya ngene terus. Yen pancen kepala rumah tangga ora isa dijagakke, ngapa aku kudu njagakke? Aluwung aku lunga golek upa dhewe. Rasah sumelang, aku ora bakal lali kirim dhuwit kanggo njenengan lan Abed,”

“Yen pancen awakmu puguh pengin nyambut gawe, apa ya ning Indonesia wae, ora usah adoh-adoh ngono Las, mesakke anakmu,” 

“Luwih mesakake maneh yen anakmu kuwi ora mangan, Kang. Wis aku aja mbok penging maneh, tekadku wis manteb pengen golek dhuwit gedhe,”

Pri ora bisa kumecap maneh, arep mbantah dheweke ora bisa. Rumangsa salah. Nanging ya apa kudu terus mutusake sak geleme dhewe? Lastri.. Lastri..pancen nggawe jibleg ing pikir.

***

“Bapak, ibu teng pundi?” takone Abed marang Pri, nalika weruh kancane diboncengke ibuke.

Krungu pitakone anak lanange sing umur limang taun iku, Pri kranta-ranta. Atine kaya diiris-iris. Melas.

“Ibu golek dhuwit Le,” wangsulane Pri, lirih.

“Kok mboten kondur-kondur? Abed kangen ibu,” ngomong kaya ngono karo rada mbrabak, pengin nangis.

Pri ngekep anake, dirih-rih supaya meneng. Sak angel-angele ngerih-rih anake, isih luwih angel ngerih-rih atine dhewe. Pri nangis senajan ora metu luhe.Nangis ing njero batin, ora mentala nyawang kahanan anake.

Wis rong taun iki Pri ditinggal bojone ing paran. Biyen janjine mung setahun ning Honh Kong. Nanging embuh kenapa dumadakan dheweke ngabari yen kontrake didawakake. 

Biyen bojone iku isih asring aweh kabar, nakokake Abed, anake. Rutin kirim dhuwit, pokoke yen masalah finansial ora tau kurang. Senajan kiriman dhuwit bojone bisa kanggo ndandani omah lan ongkos mlebu Abed mlebu TK, nanging tetep ana sing kurang. 

Bocah seumuran Abed kudune isih entuk kawigaten saka ibune. Nanging kuwi ora diduweni Abed, amarga kawit cilik wis ditinggal ibune. Saiki, Lastri wis ora tau aweh kabar maneh, ora tau kirim dhuwit, lost contact, kaya ilang diuntal bumi. 

Ditakokake marang kluwargane ya padha ora mudheng.Kanggone Pri, wis ora penting maneh Lastri isih kelingan dheweke apa ora, isih gelem karo dheweke apa ora. Ora penting. Sing dadi pikirane Pri amung anake lanang siji kuwi. Jan-jane dheweke ora betah saben dina ditakoni anake ing endi ibune. Bocah sing isih polos kasebut mung pengin pethuk simboke, ora ngerti kahanan urip sing sabenere.

“Dhuh Gusti, paringana pituduh ing endi dumununge Lastri, mesakake lare kula Gusti,” tangise Pri sabubare sholat. 

***

Amarga nyambutgawene tumemen, Pri oleh kapercayan saka Kaji Rusman, bose Pri, ngopeni kiyos papan dodolan woh-wohan. Dadi Pri saiki wis ora nguli maneh. 

Tur ya wis bisa kredhit pit montor. Panguripane wis lumayan. Ora Senen-kemis maneh kaya sing biyen diomongke Lastri. Jan-jane Pri wis bisa nyenengke Lastri upama Lastri gelem mulih.

Lagi wae ibut ngladeni wong tuku, dumadakan Pri dikagetke dening sawijining wong sing mbengok karo mlayu nyedhak.

“Kang.. Kang Pri..bojomu bali,” ngono pembengoke Jumadi, anake paklike sing manggone tunggal gedheg karo omahe.

“Ana apa Jum? Kene… kene… ambegan dhisik, kowe omong apa mau?”

“Bojomu bali,Kang..,”

“Bojoku? Lastri? Tenanan kowe? Bed.. Abed..ibumu bali, Le,” Pri ora bisa ndhelikke rasa senenge. 

Abed kang mbeneri melu bapake dodolan amarga sekolah prei melu seneng krungu kabar kaya ngono.

“Iya kang.. Yu Lastri bali…”

“Alhamdulillah, matur nuwun Gusti, ayo Jum, bali, Sir Basir..tungganana kiyose dhisik ya, aku tak bali,” Pri ora sranta selak kepengin mulih. Kiyose dititipke kanca sing duwe kiyos ingsandhinge.

“Eh sik kang…” Jumadi bingung anggone pengin cerita.

“Ana apa maneh? Ayo mulih tak boncengke,” perintahe Pri samba nyetater pit montor.

Tenan, tekan omah wis ana montor diparkir ing ngarep omahe Pri. Pri ora maelu, dheweke langsung mlebu omah nggoleki Lastri.

“Lastri…,” pembengoke Pri kanthi swara kang banter. Ing omahe wis ana wong wadon sing dandanane lumayan high class lan kanthi praupan beda, nanging isih bisa disetiteni yen iku pancen Lastri. 

Abed kang weruh ibuke, senajan pangling, langsung mlayu ngekep ibune karo nangis, kangene bocah iku pancen wis tekan mbun-mbunan.Yen Abed langsung mlayu ngekep ibune, ora ngono kanggone Pri.

Ing ndalan mau pancen Pri pengin nindakake kaya sing dilakoni Abed, nanging kuwi wurung, amarga Lastri ora mulih dhewekan. Ing sandhinge ana priya mawa mripat kalup lan kulit kuning. 

Yen gelem nyetiteke maneh, badane Lastri uga beda. Ana nyawa kang urip ing wetenge Lastri. Pri wis bisa nggraita.

“Ibu..ampun tindak malih, Abed kangen ibu..” kekepane Abed dikencengi maneh. Kudune minangka ibu, Lastri mbales ngekep. Nanging ora kaya ngono kedadeyane. Lastri ngeculke Abed. Abed bingung.

“Ibu..ibu.. lak mboten tindak malih ta?” pitakone Abed marang Lastri, polos.

Lastri ora wangsulan. Malah dheweke ngomong karo Pri.

“Kang Pri, aku ora usah ngomong, mesthine njenengan wis bisa ngira. Tekaku mrene iki mau pengin njaluk pegat. Aku butuh surat resmi pegatan. Amarga aku arep urip ning Hong Kong melu Koh Ahong. Dheweke sing bisa nggawe aku seneng sasuwene iki. Tak jaluk lilamu, aja ngarepke aku maneh,”

Emosine Pri ora bisa kebendhung maneh. Yen mung ditinggal lunga suwe awake isih trima, nanging yen diidak-idak harga dirine kaya ngene, dheweke ora trima. Dheweke mbengok sero banget.

“Pikiranmu mbok deleh ngendi, Las? Olehmu kegiwang mripat kalup kok bangeten temen. Aku wis biyasa mbok idak-idak kawit mbiyen. Aku trima terus Las, aku trimaaaa…! Pancen aku ki ora bisa nyenengke kowe, aku iki wong kere, Las. Kere..sing ora ana ajine tinimbang klaras. Ora papa yen aku mbok tinggal minggat, ning apa kowe wis ora nduwe ati ninggal anakmu sing saben dina nakokke nang endi ibu? Tega kowe Las? Mbok modhel apa kowe ki?”

Lastri ora wangsulan. Koh Ahong ing sandhinge amung bisa plonga-plongo, ora mudheng padha ngomong apa kok nganti nesu-nesu.

“Lastri, dina iki, kowe tak pegat! Saiki kowe wis ora bojoku, minggata kana ning Hong Kong, seneng-senenga. Aku isih duwe Gusti sing bakal paring piwales marang kowe,”

Lastri metu saka omah karo nggeret tangane demenane. Abed sing mau arep nututi ibune karo nangis dipenging bapake, bocah iku diruket kenceng.

“Ibu… ampun tindak malih.. Abed kangeenn…!” pambengoke Abed, ngiris ati.

Pri amung bisa meneng. Nyoba tatag ngadhepi kahanan kaya ngene. Pancen iki lelakon urip sing kudu diadhepi. Garising pepesthen sing ora bisa diselaki.

***

 

Temukan kami di sini!

Leave a Comment